Listen in English:


Downloads:


How did this story make you feel?

Please choose one

This is how other readers felt

Plus 2233 others

Share this story:

Internet safety:

www.thinkuknow.co.uk


Share your work

The Three Brothers

The Three Brothers
Find out more
about the contributors

The Three Brothers

An Albanian Story By Anonymous


There was once a poor man who died and left his wife and son alone. The boy was named Kordha, and as time passed he grew to be big and strong. The mother and son were happy together but they were very poor.

One day, Kordha asked his mother, ‘Is there nothing that my father left me to remember him by?’

‘There were a few things, my son,’ replied the boy’s mother, ‘but I was forced to sell them so that we could eat. There is only one thing that I can think of... a sword that your father hid in the roof. Perhaps it is still there.’

Kordha was very excited when he climbed up into the roof and found the sword still there, rusted and covered in dust. The boy cleaned the sword and polished it until it shone like new.

The very next day, Kordha told his mother that he was going to leave the village in search of his fortune so that they would no longer be poor. His mother pleaded for her son not to leave, but the boy assured her that he would return as soon as he could. ‘And when I return,’ he told his mother, ‘we will no longer be poor or hungry ever again. We shall be rich and we shall prosper.’

After the first week of his travels, Kordha arrived at a mountain where he met another boy called Ylli. Ylli shared what food he had with Kordha and the two swore to be brothers and to protect one another from harm forever. ‘Our fortunes are now intertwined,’ said Kordha as he raised his sword to the skies.

The next day, the two boys set off together in search of fortune and adventure. They travelled for many days and many nights, across rough terrain and thick forest, until one night they came to rest at a small lake beneath a clear moon. The two boys were very tired and very hungry, and neither was able to catch a fish for their dinner.

In the middle of the night, another boy appeared out of the darkness and offered the travellers some fresh fish to eat. His name was Deti and he joined Kordha and Ylli and the three swore to be brothers and to protect one another forever.

And so the three boys set off the following morning in search of fortune and adventure. They travelled for seven days and seven nights until they reached a magnificent castle surrounded by a huge moat and set in a deep, lush valley of tall grass. On the other side, the proud King stood at the castle gates and said that any man or boy brave enough to jump over his moat would be allowed to marry his daughter. ‘But if you should fail to jump over the moat,’ said the King in his booming voice, ‘if you should land in the water, then you will lose your head to the blade of my best soldier!’

Kordha wanted to try and jump across the moat and win the hand of the Princess, but he was afraid that he might fail and lose his head. ‘Who would look after my mother if I were to fail in my quest?’ he thought to himself.

Then Ylli stepped up and handed Kordha a stone. ‘Why don’t you try to throw this stone across the moat and see how it flies,’ suggested his brother.

Kordha did as Ylli suggested and threw the stone across the moat and watched it land at the castle gates on the other side.

‘That was not so difficult, now was it?’ asked Ylli.

‘But I am not a stone,’ replied Kordha. ‘I weigh much more than a little stone.’

Ylli just laughed at his brother. Then he took a hold of Kordha’s hand and Deti’s hand, and then, without any warning at all, he began to run towards the edge of the moat that surrounded the castle. ‘All you have to do is imagine that you are as light as a little stone!’ exclaimed Ylli as the three brothers approached the edge of the moat and jumped up into the air. With Ylli’s help, the brothers flew higher and higher into the air and crossed over the water as easily as if they had been thrown like tiny stones from the hands of a giant.

When they landed on the other side, the King looked very surprised and impressed. Many brave men had attempted to jump over the moat, and many brave men had lost their heads.

‘Which of you daring young men will be the one to marry my daughter?’ asked the King.

Ylli and Deti decided without hesitation that their brother Kordha should be the one to marry the Princess.

The very next day, there was a huge ceremony with food and music and much celebrating. The three brothers were dressed in fine clothes and Kordha was sure that he was the happiest person in the whole world. The Princess was kind and beautiful and gracious, and she talked with Ylli and Deti and held Kordha’s hand all day and never left his side.

After the wedding, the three brothers sat together and tried to decide what they might do next. Kordha was sure that it was time to return home to his mother and so he asked his brothers if they would join him and make a life for themselves in his village.

‘We swore an oath to be brothers and protect one another forever,’ said Ylli.

‘Brothers stay together,’ said Deti with a smile.

And so the Princess and the three brothers decided to travel to Kordha’s village the following morning.

The King was very sorry to see his daughter leave the palace, but he knew that she would be happy with her new husband and he gave the young couple a huge chest full of gold to help them start their new life together.

The three brothers and the beautiful Princess set off on their journey just as the sun was rising over the crest of the valley. They travelled for many days and many nights, and the journey was not always easy or without battle, but finally the four of them arrived at Kordha’s modest home in the little village.

When she heard the sound of horses approaching, Kordha’s mother ran out to greet her son with tears in her eyes. She could not believe that he was dressed in such fine clothes and was married to such a beautiful Princess. And then Kordha introduced his mother to Ylli and Deti and told her how they had become brothers and had sworn to protect one another forever.

‘If you are brothers to my son,’ said the old woman, ‘then you are sons to me.’

That night, Kordha’s mother cooked a meal for everybody and together they ate and drank and talked about the life that lay ahead of them.

After the meal, Ylli stood up and nailed a feather to the doorframe of the little house. ‘This feather is a sign of our love and our oath to protect one another. If ever this feather drips with blood, we will know that one of us is in trouble, and we will know to come and help.

And so the brothers made a life in the little village and were very happy. Deti became ruler of the village and Ylli found himself a beautiful wife. The three brothers were sometimes forced to defend their lands against neighbouring kingdoms, but they fought as one and always defeated their enemies. That is the power of friendship, loyalty, and brotherhood.  

The Three Brothers
Find out more
about the contributors

The Three Brothers

An Albanian Story By Anonymous


Tre vëllezërit

Përrallë shqiptare nga Anonim


Na ishte njëherë një burrë i varfër që vdiq dhe la pas gruan dhe djalin e tij. Emri i djalit ishte Kordha, dhe me kalimin e kohës ai u bë i madh e i fortë. Nëna dhe djali ishin të lumtur së bashku, por ishin shumë të varfër.

Një ditë, Kordha pyeti nënën e tij, “A nuk ka asgjë që më ka lënë babai kujtim?”

“Ai na la ca gjëra, bir”, u përgjigj nëna, “por u detyrova t’i shes për të blerë ushqim. Më kujtohet që ka mbetur vetëm diçka... një shpatë që yt atë e kishte fshehur në çati. Ndoshta është ende atje”.

Kordha u gëzua shumë kur u ngjit në çati dhe e gjeti shpatën ende atje, të ndryshkur dhe të mbuluar me pluhur. Djali e pastroi shpatën dhe filloi ta lustrojë derisa u bë si e re.

Ditën tjetër, Kordha i tha nënës se do të largohej nga fshati për të kërkuar fatin dhe që të mos ishin më të varfër. Nëna iu lut djalit të mos largohej, por djali i tha të mos shqetësohej sepse do të kthehej sa më shpejt të mundej. “Dhe kur të kthehem”, i tha ai nënës “nuk do të jemi më të varfër e as të uritur më kurrë. Do të jemi të pasur dhe të begatë”.

Pas një jave udhëtim, Kordha mbërriti te një mal ku takoi një djalë tjetër që e kishte emrin Ylli. Ylli i dha Kordhës për të ngrënë nga ato që kishte dhe ata dhanë besën që do të bëheshin vëllezër dhe do të mbronin gjithmonë njëri-tjetrin nga rreziqet. “Fatet tona tani janë bashkuar”, tha Kordha ndërsa ngriti shpatën drejt qiellit.

Ditën tjetër, dy djemtë u nisën në kërkim të fatit dhe aventurave. Ata udhëtuan për shumë ditë e net, nëpër vende të ashpra e pyje të dendur, derisa një natë ndaluan të pushojnë pranë një liqeni të vogël nën hënën e kthjellët. Dy djemtë ishin të rraskapitur dhe shumë të uritur, dhe asnjëri prej tyre nuk arriti të kapë peshk për darkë.

Në mes të natës, nga errësira u doli përpara një djalë tjetër që u dha udhëtarëve peshk të freskët për të ngrënë. Emrin e kishte Deti dhe u bashkua me Kordhën dhe Yllin, e të tre dhanë besën se do të ishin vëllezër dhe do të mbronin gjithmonë njëri-tjetrin.

Kështu, të tre djemtë u nisën të nesërmen në mëngjes në kërkim të fatit dhe aventurës. Ata udhëtuan shtatë ditë e shtatë net derisa mbërritën te një kështjellë e mrekullueshme e rrethuar nga një hendek i madh dhe e ndërtuar në një luginë të thellë e të bukur me bar të gjatë. Mbreti mendjemadh qëndronte në portat e kështjellës dhe tha se nëse ndonjë burrë ose djalosh kishte aq guxim sa të kalonte me kërcim hendekun, ai do t’i jepte vajzën e tij për grua. “Por, nëse nuk arrin të kalosh hendekun", tha mbreti me zë buçitës, “nëse bie në ujë, atëherë do të të fluturojë koka nga shpata e ushtarit tim më të mirë!”

Kordha donte ta provonte të kërcente në anën tjetër të hendekut dhe të fitonte dorën e princeshës, por kishte frikë se nuk do ta kalonte dot e do t’i pritej koka. “Kush do të kujdeset për nënën time nëse nuk arrij të fitoj?” mendoi ai me vete.

Pastaj, Ylli u afrua dhe i dha Kordhës një gurë. “Pse nuk provon ta hedhësh këtë gur përtej hendekut dhe të shohësh si fluturon”, i tha ai vëllait të tij.

Kordha bëri siç i tha Ylli dhe e hodhi gurin përtej hendekut dhe e pa që ra në portat e kështjellës në anën tjetër.

“Nuk ishte aq e vështirë, apo jo?” e pyeti Ylli.

“Por unë nuk jam gur”, u përgjigj Kordha. “Unë peshoj shumë më shumë se një gur i vogël”.

Ylli qeshi me vëllanë e tij. Atëherë, mori dorën e Kordhës dhe dorën e Detit dhe pa i paralajmëruar fare, filloi të vrapojë drejt cepit të hendekut që rrethonte kështjellën. “Vetëm imagjinoni sikur jeni të lehtë si një gur i vogël”, thirri Ylli ndërsa të tre vëllezërit iu afruan cepit të hendekut dhe kërcyen në ajër. Me ndihmën e Yllit, vëllezërit fluturuan lart e më lart në ajër dhe kaluan përtej ujit me lehtësi të madhe, si të ishin gurë të vegjël të hedhur nga dora e një gjiganti.

Kur u ulën në anën tjetër, mbreti kishte mbetur pa fjalë dhe i habitur. Shumë burra trima kishin provuar të kërcenin hendekun dhe kishin humbur jetën.

“Cili nga ju djelmosha guximtarë do të jetë ai që do të martohet me vajzën time?" pyeti mbreti.

Ylli dhe Deti vendosën pa menduar gjatë se me princeshën do të martohej vëllai i tyre Kordha.

Ditën tjetër, u bë një dasmë e madhe me ushqime dhe muzikë e plot festime. Të tre vëllezërit u veshën me rroba të bukura dhe Kordha ishte njeriu më i lumtur në botë. Princesha ishte e sjellshme, e bukur dhe e hirshme Fliste me Yllin dhe Detin dhe ndenji gjithë ditën dorë për dore me Kordhën e nuk u largua asnjë çast prej tij.

Pas dasmës, të tre vëllezërit u ulën të bisedojnë se çfarë do të bënin më pas. Kordha mendonte se ishte koha të kthehej në shtëpi dhe kështu i pyeti vëllezërit e tij nëse donin të vinin me të dhe të jetonin në fshatin e tij.

“Ne kemi dhënë besën që do të jemi vëllezër dhe do ta mbrojmë gjithmonë njëri-tjetrin", tha Ylli.

“Vëllezërit qëndrojnë bashkë”, tha Deti duke buzëqeshur.

Dhe kështu, princesha dhe tre vëllezërit vendosën të shkojnë mëngjesin tjetër në fshatin e Kordhës.

Mbretit i erdhi keq që vajza e tij do të largohej nga pallati, por e dinte se ajo do të ishte e lumtur me burrin e saj dhe kështu i dha çiftit të ri një sënduk plot me flori që t'i ndihmonte të fillonin jetën së bashku.

Të tre vëllezërit dhe princesha e bukur u nisën për rrugë herët në mëngjes, kur sapo po lindte dielli mbi kreshtën e luginës. Ata udhëtuan për ditë e net të tëra, dhe udhëtimi nuk ishte gjithmonë i lehtë, por më në fund të katërt mbërritën në shtëpinë e thjeshtë të Kordhës në fshatin e tij të vogël.

Kur dëgjoi zhurmën e kuajve, nëna e Kordhës vrapoi jashtë për të takuar djalin me lot në sy. Ajo nuk po u besonte syve kur i pa me rroba aq të mira dhe të martuar me një princeshë kaq të bukur. Më pas Kordha e prezantoi nënën me Yllin dhe Detin dhe i tha asaj se ata ishin bërë vëllezër dhe kishin dhënë besën se do ta mbronin përgjithmonë njëri-tjetrin.

“Nëse jeni vëllezërit e djalit tim”, tha plaka, “atëherë jeni edhe djemtë e mi”.

Atë natë nëna e Kordhës gatoi ushqime për të gjithë dhe ata hëngrën e pinë dhe folën për jetën që i priste.

Pasi hëngrën, Ylli u çua dhe nguli me gozhdë një pupël mbi derën e shtëpisë së vogël. “Kjo pupël është shenjë e dashurisë dhe betimit tonë për të mbrojtur njëri-tjetrin. Nëse kjo pupël pikon gjak, do të dimë se njëri prej nesh është në hall, dhe do të vijmë për ndihmë .

Kështu, vëllezërit filluan jetën në fshatin e vogël dhe ishin shumë të lumtur. Deti u bë i pari i fshatit dhe Ylli gjeti një grua të bukur. Të tre vëllezërit ndonjëherë ishin të detyruar të mbronin tokat kundër mbretërive fqinje, por luftuan si një i vetëm dhe gjithmonë i mundën armiqtë. Kjo është fuqia e miqësisë, besnikërisë dhe vëllazërisë.

 

Other Albanian Stories

The Eagle and the King

The Eagle and the King

Language: English/Albanian  Origin: Albania

Once there was a boy who used to go hunting in the mountains with his bow and arrow. One day, the boy spent all afternoon hunting in the mountains, but there were no animals to be found and he soon grew worried that there would be no food on his table that night...

Enjoy this story in: English Albanian

The Fool, the Sheep and the End of the World

The Fool, the Sheep and the End of the World

Language: English/Albanian  Origin: Albania

Nasreddin Hodja is the name of the wise fool in so many Turkish tales, and tales beyond Turkey through the Middle East and North Africa and far into the Balkans, into Russia, as far as India and China...

Enjoy this story in: English Albanian

Half Rooster

Half Rooster

Language: English/Albanian  Origin: Albania

Once upon a time, there was an old man and an old woman. And all they had in the world was one cat and one rooster...

Enjoy this story in: English Albanian

Hard Times (A True Story)

Hard Times (A True Story)

Language: English/Albanian  Origin: Kosovo

I was very young when the war started so I do not remember everything about it. I just remember that it was very scary...

Enjoy this story in: English Albanian

View All

Your World

Please send us stories, pictures, poems and responses. We’ll display your work in our World Stories Gallery. Enter our national writing and art competitions. Win certificates and prizes.